Układ US Qwerty

Artykuł w Wikipedii

Wszystko zaczęło się w latach 60. XIX w. Wynalazca-amator, polityk, drukarz i dziennikarz z Milwaukee o nazwisku Christopher Latham Sholes często spędzał wolny czas na majsterkowaniu i tworzeniu nowych urządzeń, aby zwiększyć wydajność swojej pracy.

Według popularnej teorii Sholes musiał przeprojektować klawiaturę ze względu na mechaniczne usterki wczesnych maszyn do pisania. Poprzeczki łączące klawisz z płytką litery były zawieszone w cylindrze pod papierem. Jeśli użytkownik pisał szybko po sobie litery, których poprzeczki znajdowały się blisko siebie, delikatne urządzenia zacinały się.

Sholes przeprojektował układ, oddzielając najczęściej występujące sekwencje liter, takie jak „th” lub „he”. Produkcję maszyny na licencji rozpoczął w 1875 r. producent broni z Nowego Jorku, firma Remington and Sons. Maszynę nazwano Remington No. 1. Okazała się komercyjnym niewypałem, ponieważ nie sprzedało się wiele egzemplarzy.

Po otrzymaniu opinii zwrotnych firma Remington udoskonaliła maszynę i wyprodukowała wersję Remington No. 2. Nowa maszyna weszła na rynek w 1877 r. i okazała się dużym sukcesem. Jako pierwsza stosowała układ klawiatury QWERTY, jaki znamy dzisiaj, umożliwiając użytkownikom używanie wielkich i małych liter przez korzystanie z klawisza „Shift”.

Klasyczny układ klawiatury QWERTY jest niefortunnym przypadkiem historycznym, ponieważ jest nieoptymalny, dlatego opracowano inne układy.

,
Mapa cieplna częstotliwości naciskania klawiszy dla US Qwerty

Ten diagram pokazuje względne częstotliwości naciskania klawiszy w formie mapy cieplnej.

  • Klawisze w środkowym szeregu: 37%
  • Klawisze w górnym szeregu: 50%
  • Klawisze w dolnym szeregu: 13%
  • Klawisze naciskane przez tę samą rękę: 47%
  • Klawisze naciskane przez ten sam palec: 10%
~`!1@2#3$4%5^6&7*8(9)0_-+=BackspaceTabQWERTYUIOP{[}]|\Caps LockASDFGHJKL:;"'EnterShiftZXCVBNM<,>.?/ShiftCtrlAltAltCtrl

Układ US Dvorak

Artykuł w Wikipedii

Układ klawiatury Dvoraka został opracowany w 1936 r. przez Augusta Dvoraka i Williama Dealey’a dla języka angielskiego. Miał być szybszą i bardziej ergonomiczną alternatywą dla układu QWERTY. Zwolennicy układu Dvoraka uważają, że układ ten wymaga mniejszych ruchów palców, co w efekcie zmniejsza liczbę błędów, zwiększa tempo pisania na klawiaturze, zmniejsza urazy wynikające z powtarzalnego napięcia oraz zapewnia większy komfort pisania w porównaniu do układu QWERTY.

Jednak układ ten nie zastąpił układu QWERTY jako najczęściej stosowanego układu klawiatury gównie z tego względu, że układ QWERTY został wprowadzony 60 lat wcześniej.

Według stanu na 2005 r. rekord świata w tempie pisania na klawiaturze w języku angielskim należy do Barbary Blackburn, która używała układu Dvoraka.

Prawie wszystkie współczesne systemy operacyjne pozwalają użytkownikowi na przełączenie na układ Dvoraka – jest duża szansa, że twój system operacyjny również go obsługuje.

,
Mapa cieplna częstotliwości naciskania klawiszy dla US Dvorak

Ten diagram pokazuje względne częstotliwości naciskania klawiszy w formie mapy cieplnej.

  • Klawisze w środkowym szeregu: 71%
  • Klawisze w górnym szeregu: 20%
  • Klawisze w dolnym szeregu: 9%
  • Klawisze naciskane przez tę samą rękę: 31%
  • Klawisze naciskane przez ten sam palec: 6%
~`!1@2#3$4%5^6&7*8(9)0{[}]BackspaceTab"'<,>.PYFGCRL?/+=|\Caps LockAOEUIDHTNS_-EnterShift:;QJKXBMWVZShiftCtrlAltAltCtrl

Układ US Colemak

Oficjalna witryna internetowa, Artykuł w Wikipedii

Układ Colemak został zaprojektowany jako praktyczna alternatywa dla układów Qwerty i Dvoraka i zapewnia bardziej stopniową zmianę dla użytkowników, którzy już znają układ standardowy.

Układ Colemak został zaprojektowany w oparciu o układ QWERTY, zmieniając pozycję 17 klawiszy, natomiast zachowując pozycje QWERTY większości znaków niealfabetycznych oraz wiele popularnych skrótów klawiaturowych. Dzięki temu opanowanie go jest łatwiejsze dla osób, które już piszą na klawiaturze w układzie QWERTY. Niektóre cele tego układu są takie same, jak w przypadku układu Dvoraka, np. minimalizacja odległości pokonywanych przez palce oraz największe wykorzystanie środkowego szeregu.

Jest on obsługiwany przez wiele współczesnych systemów operacyjnych.

Mapa cieplna częstotliwości naciskania klawiszy dla US Colemak

Ten diagram pokazuje względne częstotliwości naciskania klawiszy w formie mapy cieplnej.

  • Klawisze w środkowym szeregu: 74%
  • Klawisze w górnym szeregu: 18%
  • Klawisze w dolnym szeregu: 7%
  • Klawisze naciskane przez tę samą rękę: 44%
  • Klawisze naciskane przez ten sam palec: 4%
~`!1@2#3$4%5^6&7*8(9)0_-+=BackspaceTabQWFPGJLUY:;{[}]|\Caps LockARSTDHNEIO"'EnterShiftZXCVBKM<,>.?/ShiftCtrlAltAltCtrl

Układ US Workman

Oficjalna witryna internetowa

Układ Workman zmniejszał boczne ruchy palców i nadgarstków oraz bardziej równoważył wykorzystanie lewej i prawej ręki. 21 znaków różni się w stosunku do układu Qwerty.

Układ Workman zapewnia wiele korzyści. Jest komfortowy, ergonomiczny i wydajny, a często naciskane klawisze są rozmieszczone w naturalnym zasięgu ruchu palców. Zredukowano konieczność bocznych ruchów palców i nadgarstków. Ogólnie palce bardzo mało się przemieszczają.

Wykazano, że układ Workman zapewnia ogólnie mniejsze przemieszczenia palców w języku angielskim niż nawet układ Colemak. Jednak generalnie powoduje większą częstotliwość n-gramów dla tego samego palca; innymi słowy jeden palec będzie musiał naciskać kolejno dwa klawisze częściej niż w przypadku innych układów.

Mapa cieplna częstotliwości naciskania klawiszy dla US Workman

Ten diagram pokazuje względne częstotliwości naciskania klawiszy w formie mapy cieplnej.

  • Klawisze w środkowym szeregu: 68%
  • Klawisze w górnym szeregu: 22%
  • Klawisze w dolnym szeregu: 10%
  • Klawisze naciskane przez tę samą rękę: 46%
  • Klawisze naciskane przez ten sam palec: 6%
~`!1@2#3$4%5^6&7*8(9)0_-+=BackspaceTabQDRWBJFUP:;{[}]|\Caps LockASHTGYNEOI"'EnterShiftZXMCVKL<,>.?/ShiftCtrlAltAltCtrl